Czerwone flagi autyzmu u malucha- na co zwrócić uwagę.

Dziś będzie wyjątkowo bardziej merytorycznie. 

 Po pierwsze dlatego, że temat wymaga pigułki wiedzy podanej jasno i zrozumiale. Sama takiej szukałam kilka lat temu i dotacie do niej nie było łatwe. 

 Po drugie dlatego, że mimo iż minęło kilka lat, mimo iż Kokos dziś jest w zupełnie innym miejscu i ja jako jego matka także, powrót do tych pierwszych sygnałów, obaw i poczucia, że albo ja zwariowałam albo świat wokół mnie , że tego nie widzą nie jest dla mnie łatwy. 

 Śmiało mogę powiedzieć, że był to najgorszy okres w moim życiu. 

 Wiedziałam, że Kokos urodził się jako wcześniak więc może nie rozwijać się ksiązkowo bo musi nadgonić,że ma wzmożone napięcie mięśniowe i dlatego jest sztywniejszy niż inne maluchy, ale im lepiej się poznawaliśmy, gdy już wypisano go wreszcie ze szpitala tym bardziej rozwijała się moja matczyna intuicja a wraz z nią przeczucie, że coś jest nie tak... 

 Pamiętam ten moment, gdy zaczęłam zauważać,że moje dziecko rozwija się inaczej niż jego rówieśnicy. Sygnały pojawiały się pojedynczo w kolejnych miesiącach, aż w końcu ze zbioru drobnych różnic zaczęły układać się w większą całość. Kokos nie zwracał niemal w ogóle uwagi na karuzelę nad łożeczkiem, nie przyglądał mi się jakoś szczególnie podczas karmienia, raczej bładził wzrokiem wokół. 

Uśmiechał się kiedy sam chciał ale niekoniecznie w odpowiedzi na nasze uśmiechy. 

Mijały kolejne miesiące a on nie gaworzył, nie reagował na głośne dźwięki typu karetka przejeżdżająca podczas spaceru czy odkurzacz w domu, nie szukał źródła dźwięku wzrokiem.

 Początkowo uspokajano mnie, że „chłopcy chodzą i mówią później”, że „każde dziecko rozwija się w swoim tempie” – i choć to prawda, to jako rodzic czułam, że coś jest inaczej, że nie jest to kwestia wyłącznie indywidualnego tempa rozwoju. 

Rodzina znajomi a nawet lekarze powtarzali mi, że sobie wmawiam, że przesadzam, że wszystko jest ok. Znaleźli się nawet tacy, którzy posuneli się do stwierdzenia, że wymyślam Kokosowi chorobę żeby zwrócić na siebie uwagę, żeby się dowartościować...Pozwólcie, że to ostatnie zostawię bez komentarza bo na niego nie zasługuje. 

W każdym razie do dziś pamiętam jak bardzo czułam się samotna i niezrozumiana, ale serce podpowiadało mi że muszę drążyć z nimi albo bez nich. I miałam rację ! 

Dziś te same osoby mówią mi " Jak to dobrze, że słuchałaś swojej intuicji a nie nas"

Jeśli czytasz ten tekst i zastanawiasz się, czy zachowania Twojego malucha powinny Cię niepokoić – jesteś w dobrym miejscu.

 Poniżej zebrałam listę tzw. czerwonych flag w rozwoju dziecka, które mogą sugerować spektrum autyzmu. 

  Pamiętaj – wczesna diagnoza i odpowiednie wsparcie mogą naprawdę zdziałać cuda! 

 1️⃣ Brak reakcji społecznych

Czy Twoje dziecko: 

 ❌ Nie odwzajemnia uśmiechu (do 3. miesiąca)? 

 ❌ Nie nawiązuje kontaktu wzrokowego lub robi to bardzo rzadko? 

 ❌Nie reaguje na swoje imię (do 9–12. miesiąca)? 

 ❌ Nie interesuje się Twoją twarzą ani emocjami innych? 

 ❌ Nie wyciąga rączek, by być podniesione?

Dzieci neurotypowe instynktownie szukają kontaktu z opiekunem. Jeśli Twój maluch wydaje się „zamknięty we własnym świecie”, warto się temu bliżej przyjrzeć.

2️⃣ Brak gestów komunikacyjnych

Czy zauważasz, że Twoje dziecko: 

 ❌ Nie wskazuje palcem,aby coś pokazać (do 12. miesiąca)? 

 ❌ Nie macha na pożegnanie („pa-pa”)? 

 ❌ Nie naśladuje mimiki czy dźwięków (np. klaskania, cmokania)?

Gesty są kluczowym etapem w nauce komunikacji. Jeśli ich brakuje, może to sugerować trudności w rozwoju społecznym.

3️⃣ Opóźnienia w mowie 

Czy Twoje dziecko: 

 ❌ Nie gaworzy lub przestaje gaworzyć (do 6–9. miesiąca)? 

 ❌ Nie mówi prostych słów, jak „mama” czy „tata” (do 16. miesiąca)? 

 ❌ Nie łączy dwóch słów w proste zdania (do 24.miesiąca)? 

 ❌ Nie próbuje komunikować swoich potrzeb gestami lub dźwiękami?

 Mowa to nie tylko słowa – to także sposób, w jaki dziecko próbuje się z nami porozumieć. Jeśli nie wskazuje, nie gestykuluje i nie wydaje dźwięków, warto skonsultować się ze specjalistą.

4️⃣ Nietypowe zachowania 

Czy Twoje dziecko: 

 ❌Wykonuje powtarzalne ruchy (machanie rączkami, bujanie się, kręcenie głową)?

 ❌Jest bardzo przywiązane do rutyn i wpada w niepokój przy ich zmianie?

 ❌Przejawia nietypowe zainteresowania (np. obsesyjne obracanie kółek w zabawkach)?

 ❌ Nie bawi się „na niby” (np. nie udaje, że karmi misia)? 

 Dzieci w spektrum często znajdują ukojenie w powtarzalnych czynnościach, a zabawa symboliczna bywa dla nich trudna do zrozumienia.

5️⃣ Niecodzienne reakcje na bodźce 

Czy Twoje dziecko: 

 ❌ Jest nadwrażliwe na dźwięki (np. reaguje paniką na hałas) lub całkowicie je ignoruje?

 ❌ Nie lubi przytulania lub przeciwnie – dociska się do Ciebie mocniej niż inne dzieci?

 ❌ Unika dotyku niektórych faktur (np. nie chce chodzić boso po trawie)? 

 Dzieci w spektrum mogą mieć inny odbiór bodźców – niektóre dźwięki mogą być dla nich nie do zniesienia, a niektóre tekstury bardzo nieprzyjemne.

 Co dalej? 

 Jeśli rozpoznajesz kilka z tych sygnałów u swojego dziecka, nie czekaj! 

Wczesna diagnoza i terapia mogą naprawdę odmienić przyszłość Twojego malucha. 

🔹 Z kim warto się skonsultować? 

 ✔️ Pediatra –pierwszy krok, który pokieruje Cię dalej. 

 ✔️ Neurologopeda – specjalista od mowy i komunikacji. 

 ✔️ Psycholog dziecięcy – pomoże w ocenie rozwoju społecznego i emocjonalnego. 

 💡Pamiętaj! Autyzm to nie wyrok, a wczesna interwencja daje ogromne szanse na lepszy rozwój dziecka. 

Dzisiaj wiem, jak wiele można wypracować – moje dziecko zrobiło ogromne postępy, bo zaczęliśmy działać wcześnie.

 Zaufaj sobie, szukaj wsparcia i nie bój się pytać! ❤️ 

 🔁 Podziel się tym artykułem, aby pomóc innym rodzicom! 

 📩 Masz pytania? Napisz do mnie – nie jesteś sam/a! 💬